شمعی در طوفان

ده پانزده سال پيش كه طبق معمول سری به پاريس زده بودم يك روز هم ولايتي صاحب ذوق پر محبت- آقاي دكتر محمدعلي امين زاده( اميني) گفت: امشب، در «پاريزي»- يك پاريزي، مهمان خواهد بود- و بعد دست مرا گرفت و به ايستگاه مركزي بزرگ پاريس- گاردونورد رفتيم. و در آنجا، از ميان صدها خط آهن كه مثل خطوط راه راه اليجه هاي تركي به موازات هم قرار گرفته بودند- كه هر راهش برد، دل را به راهي. قطاري را برگزيديم و وقتي به سي كيلومتري شمال غربي پاريس رسيديم، برابر تابلوي بزرگ ايستگاهي توقف كرديم كه در كمال وضوح به خط درشت لاتين نوشته بود:Parisi(= پاريزي) ما به مقصد رسيده بوديم. كعبه مقصد كجا و، ما كجاها مي رويم؟ ....