شکر تلخ

ماه اول پائيز سال 1336 قمري و گرماي هوا هنوز بي اندازه است.

اگر چه لباس چنداني مورد احتياج نمي باشد ولي فقر و تنگدستي بيحاسب و قحطي خون اشام از يكسال پيش تاكنون همان پيراهن پاره هاي رقعه رقعه و همان شلوار دريده هاي وصله وصله بهم پيوسته كرباس و متقال قبل از اين مردم را هم در اندام آنان بصورت ژنده ژنده هاي تخت كشها و پاره پاره هاي پالاندوزها ساخته و خود آنان را به قيافه آلولوها و ترسانك هاي سر خرمنها در آورده است...

 

شهری در دو مجموعه طهران قدیم و تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم، حال و هوای تاریخی تهران را با جزئیاتش بیان می‌کند. دیگر اثر او «قند و نمک» مجموعه‌ای از اصطلاحات اصیل تهرانی با توضیحات و پیشینه‌است.

سه رمان از رمان‌های او یعنی شکر تلخ، گزنه و قلم سرنوشت را باید سه‌گانه‌ای دانست که اولی مربوط به دوران کودکی نویسنده و رنج‌های مادر وی، دومی شرح دوران نوجوانی و سومی مربوط به دوران میان‌سالی اوست. کتاب‌های حاجی در فرنگ(در دوجلد) و حاجی دوباره نیز سفرنامه مولف است به مکه و سپس اروپا که در آن خرافات دینی را به چالش می‌کشد.