بانوی مه

رمان «بانوی مه» حدیث عشق است و روایت ِ‌خانواده‌ای پنج‌نفری که هر کدام از آن‌ها درگیر و اگیر حقایق ناگفته خود هستند. در این میان بزرگ خانواده یعنی «آقارفیع» تاجر فرش که خلوت ناگشوده‌اش را با موسیقی پر می‌کند، با دیدن تصویر دختری که قرار است عروس او شود، رعشه‌ای مرگبار وجودش را در تب و تاب غریبی می‌اندازد. او رها در خاطراتی سر به مُهر، زبانه‌ی عشقی دور در وجودش شعله می‌کشد و تاریکی ‌ها، کم‌کم عیان می‌گردد. در این تلاطم، «گلشن» همسر آقارفیع نیز از این احساس آگاه می‌شود و آدم‌های داستان، گاه آرام و گاه شتابان به سمت وقایع وحوادث نادلخواه پیش می‌روند و ... در این رمان پدر خانواده فردی است که علاقه فراوانی به فرش دارد. او پس از مواجهه با درخواست پسرش مبنی بر اظهار علاقه به دختری و پس از مشاهده تصویر او، به گذشته خود سفر می‌کند و متوجه می‌شود تصویر این دختر همانند فردی است که او در گذشته عاشقش بوده و لذا به نوعی به او دلبسته می‌شود. داستان در ادامه روایتی است از شکاف عاطفی عمیقی که میان پدر خانواده و سایر اعضاء آن بعد از 25 سال زندگی مشترک ایجاد می‌شود.