خداحافظ گاری کوپر

خداحافظ گَری کوپر(به انگلیسی: Adieu Gary Cooper) نام رمانی فلسفی سیاسی از نویسنده فرانسوی رومن گاری است. رمان دربارهٔ جوانی ۲۱ ساله به نام لنی است که از زادگاه خود آمریکا به کوه‌های سوییس پناه می‌برد و دربارهٔ فلسفه زندگی او و دیدگاه‌هایش است. رومن گاری «خداحافظ گَری کوپر» را در سال ۱۹۶۹ نوشت. سروش حبیبی این کتاب را در سال ۱۳۵۱ و چهار سال بعد از انتشار کتاب در فرانسه به فارسی ترجمه کرده‌است. رومن گاری «خداحافظ گَری کوپر» را ابتدا به انگلیسی نوشت و در ابتدا نام آن را ولگرد اسکی باز گذاشت.

 

جملات ناب کتاب:

 

این قدر بچه نبود که بگذارد عزیزترین چیزش را، آزادیش را از او بگیرند. حتى از پول و پله می‌ترسید. پول بد تله ایست. اول آدم صاحب پول است، بعد پول صاحب آدم مى‌شود.

 

مادرها عجیب گریزپا هستند. نسل شان دارد از میان مى رود. به زودى دیگر جز در افسانه ها نمى توانى پیدایشان کنى.

 

 

باگ عقیده داشت که مردها همگى به شدت سوررئالند. لنى درست نفهمیده بود که سوررئال یعنى چه؟ باگ تأکید کرده بود که سوررئال درست یعنى همین. نباید دنبال فهمیدنش بود. مردها دقیقاً همین طورند.

 

لنى شب‌ها اسکى‌هایش را به پا مى‌کرد و مى‌رفت بالاى کوه. قدغن بود، چون خطر ریزش بهمن بود. اما لنى به خود اطمینان داشت. مرگ آن بالا سراغ او نمى‌آمد. مى‌دانست که مرگ آن پایین در انتظار اوست، آن جا که قانون و پلیس و اسلحه هست؛ براى او مرگ، همرنگ شدن با جماعت بود.

 

لنى اول با عِزّى که یک کلمه هم انگلیسى نمى‌دانست رفاقت به هم زد، و به همین دلیل روابط‌شان با هم بسیار خوب بود. اما سه ماه نگذشته بود که عزّى شروع کرد مثل بلبل انگلیسى حرف زدن و فاتحه‌ى دوستى شان خوانده شد. دیگر دیوار زبان میان شان بالا رفته بود. دیوار زبان وقتى بین دو نفر کشیده مى‌شود که هر دو به یک زبان حرف مى‌زنند، آن وقت دیگر نم‌ توانند یک کلمه از حرف هاى هم‌دیگر را بفهمند.