طاقت زندگی و مرگم نیست

آکادمی نویل در 2012 اعلام کرد که این جایزه را به دلیل واقع گرایی وهم آلود آمیخته با داستان های عامیانه و تاریخی در آثار مو یان به این نویسنده برجسته چینی اهدا می کند . رمان طاقت زندگی و مرگم نیست مصداق عینی این توصیف آکادمی نوبل است . مو یان در این اثر ستوده شده که در بعضی صفحات به رئالیسم جادویی نزدیک می شود ، داستان یک زمین دار را در دوره جنبش اصلاحات ارضی چین روایت می کند . او پس از مرگ در هیئت حیوانات مختلف و سرانجام آدمی حلول می یابد و جامعه کمونیستی چین را با طنزی دلنشین به سخره می گیرد .

منتقدین سرشناس ، طاقت زندگی و مرگم نیست را با تریسترام شندی نوشته لارنس استرن مقایسه کرده اند