فرهنگ جلالی

سره‌نویسی پارسی و پرهیز از آلایش زبان پارسی به واژگان بیگانه همواره یكی از كوشش‌های ادبی و ایرانشناسی در نیم‌سده‌ی گذشته‌ی ایران بوده است. در این میان، دفتر پیش‌ رو، گردآوری ارزنده‌ای است از واژگان پیشنهاد شده‌ و پُرپیشینه‌ی پارسی در برابر خیل واژه‌های بیگانه‌ای كه دیرزمانی است در گنجینه‌ی شایگان زبان‌های ایرنی جای خوش كرده‌ا‌ند.

تهمورس جلالی در پیشگفتار کتاب انگیزه‌اش را از این گردآوری چنین نوشته است: «انگیزه گردآوری این فرهنگ آن است که می‌اندیشم زبان پارسی توانگر از واژه‌های خود می‌باشد. افسوس، واژه‌های بیگانه چنان زبانزد شده که واژه‌های پارسی را به دست فراموشی سپرده و فرهنگستان هر چند واژه بیابد یا آفریند، در دریای بیکران زبان ناپدید گردد …».