اشارات و تنبیهات،دو جلدی

"الاشارات و التنبیهات" اثری از ابن سینا (370-428 ق.) فیلسوف و دانشمند و پزشک ایرانی، به زبان عربی در منطق و فلسفه است که بر خلاف "شفا" (در فلسفه) و "قانون" (در طب) کم حجم است و از قدیم آن را "صغیر الحجم و کثیر العلم و الفایده" وصف کرده اند و از همین رو کتاب درسی شده است. بسیاری از مطالب که در آثار دیگر ابن سینا آمده در "اشارات" یا نیامده یا به صورت رمز و اشاره آمده است و فشردگی مطالب و طبیعت موضوع آن و تعهد مؤلف در اختیار زبانی فخیم، آن را دشوار و محتاج شرح و بیان استاد ساخته است؛ چنان که خود ابن سینا تیزهوشی و اهلیت را جزو شرایط فهم این کتاب برمی شمارد. "اشارات" در سه بخش مستقل تنظیم شده است: منطق، حکمت طبیعی و حکمت الهی؛ امّا شاید بتوان کتاب را در واقع متشکّل از چهار بخش، و بخش چهارم را بحث مستقلی در عرفان و تصوّف دانست که در هیچ یک از آثار دیگر ابن سینا نظیر و مشابه ندارد و می تواند نمودار تحوّلی در نگرش و بینش ابن سینا تلقی شود.