منطق ارسطو

ارغنون (لاتین: Organon، از اصل یونانی: όργανον به معنی ابزار و وسیله) نامی است که شاگردان ارسطو بر شش رساله از تألیفات او در علم منطق نهادند.

جمع‌آوری این رساله‌ها به این شکل در زمان امپراطوری روم شرقی انجام گرفت. این شش رساله عبارت اند از:

• «مقولات» یا «قاطیغوریاس» (لاتین: Categoriae، از اصل یونانی: Κατηγορίαι، Katēgoriai) در آن ارسطو تمام آنچه را که وجود دارد به ۱۰ دسته تقسیم می‌کند که آن را مقولات عشره خوانند
• تعبیرات یا «عبارت» یا «قضایا» یا «باری ارمینیاس» (لاتین: De Interpretatione، از اصل یونانی: Περὶ Ἑρμηνείας، Peri Hermeneias)
• «قیاس» یا «تحلیل القیاس» یا «آنالوطیقای اول» (لاتین: Analytica Priora)
• «برهان» یا «آنالوطیقای دوم» (لاتین: Analytica Posteriora)
• «جدل» یا «طوبیقا» (لاتین: Topica)
• «مغالطه» یا «سوفسطیقا» (لاتین: De sophisticis elenchis)

بعدها برخی از شارحان ارسطو دو کتاب دیگر او را نیز بر آن افزودند:

• «خطابه» یا «ریطوریقا» (لاتین: Ars Rhetorica از اصل یونانی: Τέχνης Ρητορικής، Technēs Rhtorikēs)
• «شعر» یا «بوطیقا» (لاتین: Poetica از اصل یونانی: Περὶ ποιητικῆς)