فرش و فرش بافی در ایران

کمتر مردمي در جهان، جلوه‌هاي گوناگون فرهنگ و هنر خويش را در قرون و اعصار متمادي، از سپيده دم تاريخ تا روزگار ما، چنين زيبا و فريبا در گره‌هاي به هم‌ پيوسته و رنگين تار و پود در برابر چشم مردم صاحب‌نظر قرار داده‌اند: فرش ايراني تابلويي از شکوه چشم‌نواز و روح‌پرور باغ‌ها و بوستان‌هايي است که از گذشته‌هاي دور به‌نام کشور ما شناخته مي‌شده و نشانه‌هايي از ديگر هنرهاي ايران، چون نگارگري و صورتگري و حتي خوشنويسي، با ظرافتي شگفت‌انگيز در آن به جلوه‌گري درآمده است، چندان که در شرق و غرب عالَم، دست‌بافت‌هاي هنرمندان ايراني، زينت‌بخش موزه‌ها و خانه‌هاي هنردوستان گيتي است. کتاب «فرش و فرش بافي در ايران» در شش فصل تنظيم و تدوين شده است. فصل اول با نام انواع فرش دست بافت شامل واژه قالي، ساختار و اسلوب گره بافي و گليم زيلو است. فصل دوم با نام مقدمه تاريخي، و فرش بافي ايران پيش از اسلام به قدمت قالي بافي، فرشپاره‌هاي پيش از هخامنشيان، قالي پازيريک، قالي ساساني، مدارک و نمونه‌هاي غير منسوج، مدارک مکتوب، فرش بهارستان، گليم بافي و زيلوبافي مي‌پردازد.