رقص رنج

اینجا است که رقص رنج مفهوم پیدا می کند ، مفهومی درست و پر معنی ، مردی که مطهر انواع رنجهای حاصل از جور و ستم رژیم است در عین اینکه رژیم او را از پا در آورده و از هستی ساقط کرده است ، به امید پیروزی فردا شادی می کند و می رقصد. این رقص رقص امید است ، رقصی است بر جنازه منحط استبداد که در آن موقه هنوز نمرده است. رقص رنج عنوان جالبى است،عنوانى است كه شنونده و خواننده را به تفكر وا ميدارد: يعنى چه؟مگر ممكن است رنج هم برقصد؟رقص نشانه شور وشادى و بيغمى است،رقص از نشاط و رفاه و سعادت رقصنده حكايت ميكند و حركات و جست وخيزهاى شادى انگيز رقاص انعكاسى از حركات و جست وخيزهاى جانى مسرور و وارسته از قيد غم و اندوه است. ولى مگر اين حكم صادق است؟هميشه رقص و خنده نشانه شادى و گريه نشانه غم است؟من گمان نميكنم چنين باشد.همچنان كه گريه شوق مفهومى دارد و حكايت از گريه اى ميكند كه از شادى و خوشحالى به آدم دست ميدهد،رقص رنج نيز رقصى است كه بازگوى دردها و رنجهاى توان فرساى آدمى است.