جنگ شش روزه

در طول سالي كه از 1966 آغاز شد و در 1967 به پايان رسيد موازنه خاور ميانه ظاهراً تغيير كرد. شايد بتوان گفت كه جمال عبدالناصر خود را مجبور يافت كه ماجراي ديگري با اسرائيل را به عهده بگيرد تا حيثيت از دست رفته خود را باز يابد. منتقدان داخلي خود را خاموش سازد و سروري مصر را تقويت كند. كليه قرائن موجود نشان مي داد كه ناصر خود را براي حمله به اسرائيل آماده كرده بود اما روسها به ناصر تأكيد كرده بودند كه ملايمت پيشه كند.

 

ملك حسين پادشاه اردن به قاهره رفته و يك معاهده نظامي با جمهوري متحده عرب امضأ كرد. همه شرايط براي جنگ با اسرائيل فراهم شده بود. ناصر با اقدامات خود حمله به اسرائيل را در افكار سياستمداران و مردم اين رژيم مسجل كرده بود.

 

بيگمن بعدها در سال 1977 به سادات در اينمورد گفت: »مگر مصر نبود كه نيروهاي خود را در سال 1967 براي تدارك حمله به اسرائيل در سينا متمركز كرد؟.... مگر در جهان عرب فرياد نمي كردند يهوديان را به دريا بريزيد؟.... مگر نبود كه مصر اسرائيل را محاصره كرد و مي خواست آن را از لحاظ اقتصادي و سياسي و نظامي خفه كند؟.... بنابراين حضرت رياست جمهوري شما با ما موافق هستيد كه در سال 1967 مصر جنگ تهاجمي را آغاز كرد....

 

جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷ نبردی بود که از ۵ ژوئن تا ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷ میان اسرائیل و کشورهای عربی مصر، سوریه، و اردن رخ داد و با پیروزی مطلق اسرائیل به پایان رسید. این نبرد نقطه اوج بحرانی بود که از تاریخ ۱۵ مه تا ۱۲ ژوئن ۱۹۶۷ به درازا انجامید و در آن اسرائیل با شکست ارتش چند کشور عربی قسمتی از خاک آنها را تصرف کرد.