سگ کوره پز

محمود گلابدره ای متولد 1318 در تهران ، اولین داستانش را در سال 1341 در مجلۀ <<صبح امروز >> چاپ شد . سالهای 1343 تا 1347 را به فراگیری زبان و ادبیات انگلیس در لندن گذراند. در سالهای 1347 تا 1365 به حرفه هایی اشتغال یافت که ارتباطی با نویسندگی ندارند . نخستین رمانش سگ کوره پز (1349) توصیفی ناتورالیستی از زندگی کودکان گودهای حاشیۀ شهر است . پس از مجموعۀ اباذر نجار(1353) ، رمان پرکاه (1353) را منتشر کرد . این رمان که برداشتی از زندگی یک چریک شهری است ، از طریق سیر و سلوک پسر گریزان یک خانوادۀ ثروتمند در محلات جنوب شهر ، توصیفی از فاصله های طبقاتی و فقر فرهنگی چیره بر کارخانه داران و کارگران ارائه می دهد. در رمان بادیه (1357) ، بی بهره از غنا و نوآوری ادبی ، بار دیگر به مضمون اختلاف طبقاتی می پردازد. گلابدره ای که نویسنده ای مستندگرا است ، در لحظه های انقلاب (1358) وقایع دوران انقلاب را ثبت می کند و در اسماعیل اسماعیل (1360) به جنگ می پردازد . پرستو(1363) ، سرنوشت بچۀ شمرون(1365) ، صحرای سرد(1364) و آهوی کوهی (1365) نام دیگر آثار اوست . مهمترین رمان سالهای اخیر او ، دال (1365) ، توصیفی از زندگی ایرانیان مهاجر در سوئد است