آیا با لاکان می توان انقلابی بود؟

بختیار علی در این کتاب بر این اعتقاد است که یکی از مشکلات دنیای مدرن این است که نظام سیاسی و اقتصادی حاکم بر آن، غیرقابل تغییر و ابدی به‌نظر می‌رسد. در این میان، دلیل اصلی مرگ امید، تغییر نظام و تقدیس واژه‌های «انقلاب»، «سقوط» و «تغییر» در دوران کنونی، آن‌گونه که در میان مردم سده‌ نوزدهم و بیستم مشهود بود، شکست تئوری و نظریات کلاسیک درمورد انقلاب و دیکتاتوری و نظام‌های ضدبشری حاصل از این ایده‌ها است. به‌گونه‌ای که امروزه بازگشت به آن واژه‌ها کاری عجیب و غیرمعمول و گاه نادرست است.

 

در سه مقاله‌ی اصلی این کتاب تلاش وی بر این است تا به‌دنبال خوانش‌هایی باشد که ما را به بیرون از نظام هدایت کند و ما را از محاصره‌ی اکنون، این‌جا و از جبر «آن‌چه موجود است» رهایی بخشد.

 

در این کتاب تلاش می‌شود تا از شکافی که در داخل هر نظام وجود دارد و راه را بر حکومت همیشگی و بلاتغییر نظام می‌بندد، صحبت شود.

 

در این مقاله‌ها سروکار نویسنده با فلسفه، جامعه‌شناسی و روان‌کاوی جدید است. و به‌دنبال رویکردی است که در مخالفت و مقابله با «متافیزیک کمال» فعالیت می‌کند.

 

در بخش نخست، در پی فلسفه‌ ارنست بلوخ، جان‌هالوی، ژاک دریدا و اسلاوی ژیژک است که ما را به بیرون از نظام هدایت خواهند کرد. در مقاله‌ دوم صحبت از احتمالی می‌کند که در پروسه‌ انتخاب و تصمیم فردی و اجتماعی وجود دارد و همیشه نیز وجود خواهد داشت و در بخش سوم به دنبال دیدگاه‌های ژاک لاکان در مورد شخصیت روانی انسان است که امکان دارد در خدمت رام نشدن و تسلیم‌ناپذیری انسان قرار گیرند.