شرح غزلیات حافظ : چهار جلدی

بهروز ثروتیان، (زادهٔ ۱۱ مهر ۱۳۱۶ در میاندوآب ـ درگذشتهٔ ۷ امرداد ۱۳۹۱ در گوهردشت کرج)؛ استاد دانشگاه، نظامی‌شناس و پژوهشگر ادبی بود. بهروز ثروتیان در روز یکشنبه، یازدهم مهرماهِ سال ۱۳۱۶ برابر با ۳ اکتبر ۱۹۳۷ در میاندوآب متولّد شد. تا ۲۴ سالگی ساکن میاندوآب بوده و با داشتن مدرک پنجم علمی به‌عنوان دبیر ریاضی به تدریس مشغول بوده‌است.در سال ۱۳۳۹ مدرک ششم علمی را با معدل ۱۹/۹۱ می‌گیرد. در سال ۱۳۴۲ در کنکور سراسری شرکت کرده و همزمان در دو رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی و فلسفه نفر اوّل می‌شود. وی رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی را برای ادامه تحصیل انتخاب می‌کند. در سال ۱۳۴۵ با معدل ۱۸/۲ نفر اوّل دانشگاه تبریز شناخته شده و مدال درجه یک علمی فرهنگ را دریافت می‌کند.برای خدمت فرهنگی به میاندوآب می‌رود. در سال ۱۳۵۱ دورهٔ کارشناسی ارشد ادبیات را در تبریز به اتمام می‌رساند. در سال ۱۳۵۴ نیز دکتری ادبیات را از دانشگاه تهران می‌گیرد و در دانشگاه استخدام می‌شود. در سال ۱۳۵۸ از دانشگاه تبریز بازنشسته شده و از سال ۱۳۶۵ تا ۱۳۸۲ با دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج همکاری داشته‌است. پس از آن تا زمان فوت به تصحیح غزلیّات حافظ و کار بر روی تفسیر صفی علیشاه مشغول بوده‌است و آثار ماندگار دیگری نیز برجای گذاشته‌است. ثروتیان، با آن‌که پیش از این‌ها فعالیّت خود را از محافل فرهنگی آغاز کرده‌است، امّا نخستین کتاب او در ابتدای دههٔ ۱۳۵۰ منتشر شده‌است که «بررسی فرّ در شاهنامهٔ فردوسی» نام دارد و انتشار چاپ نخست آن را انتشارات مؤسسهٔ تاریخ و فرهنگ ایران در سال ۱۳۵۰ به‌عهده داشته‌است. تحقیقات از او در حوزهٔ نظامی‌شناسی منتشر شده‌است.