عالیجناب مهربان،ترانه دو جلدی

ایرج دیهیمی که به آینده ترانه ‌سرایی در ایران بسیار امیدوار است ، در گفت و گویی بیان کرده که معتقد است«تا پیش از این دوره، فضای ترانه‌سرایی در ایران فضایی رمانتیک را تجربه می‌کرد. یعنی معمولا حال و هوای عاشقانه دارد و نهایتا به مباحث و مواردی چون طبیعت معطوف می‌شود. اما در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ با نوگرایی‌های عمیق فکری و اجتماعی روبرو شد؛ ناگهان فضاهای رئالیسم در ترانه پررنگ می‌شوند و پس از آن حتی به پدیده‌های سورئالیستی برخورد می‌کنیم. بر این اساس من معتقدم بنیان ترانه‌سرایی نوین در ایران، در همان دو دهه پی‌افکنده شد.»

ترانه  زیر مجموعه ای از شعر است و ترانه سرایی است که به شعر اعتبار بخشیده است و ترانه خود سبکی مستقل از دیگر سبک ها است و بهترین نوع از قالب های شعری است که با لحن موسیقایی زیبایی که دارد ابزاری برای بیان احساسات و حتی اندیشه های سیاسی و اجتماعی است.