جهان هولوگرافیک

نظریه ای برای توضیح توانایی های فراطبیعی ذهن و اسرار ناشناخته مغز و جسم 

 

داریوش مهرجویی در مقدمه ی این کتاب می نویسد: کتاب جهان هولوگرافیک را چند سال پیش،.دوست عزیزم داریوش شایگان،در سفر آمریکا کشف کرد، و گویا چنان به هیجان آمده بود،که چند روز بعد را فقط صرف صحبت در باب این کتاب کرده بود! و من وقتی آن را خواندم ، عین یک داستان شیرین هیجان انگیز بود،که در عین حال داشت به سوال های بزرگِ هستی شناختی یزدان شتاختی،و فلسفی من نیز جورِ خاصی،جواب روشن امروزی می داد(فارغ از رمز و راز و ابهام) که تا حدی باور پذیر می نمود... خاصیت دیگر این کتاب آنست که شاید تلنگر ناچیزی باشد به کسانی که موج مدرنیته،دل و ایمانشان را شبهه دار کرده و غبار شک بر آن نشانده است،و نیز آنهایی که از سخنان متافیزیکی بی محتوا خسته شده اند . . .

 

دکتر محمد رضا توکلی صابری در نقد این کتاب می نویسد: متأسفانه او(مایکل تالبوت) در این کتاب نه تنها هیچ توضیح عقلانى از این پدیده‏ ها به دست نمى ‏دهد و هیچ یک از این ادعاها را ثابت نمى‏ کند، بلکه خواننده ایرانى هم هیچ رابطه‏ اى بین مفاهیم مورد ادعا در این کتاب و عرفان اسلامى یا ایرانى نمى‏ یابد. انبوه خیال‏بافى ‏هاى موجود در این کتاب براى کسى که در جهان واقعى زندگى مى‏ کند، تفکر عقلانى دارد، و مبادى علوم را مى‏ داند واقعاً حیرت‏ ور است. این کتاب به استدلال منطقى و تفکر عقلانى نه پوزخند، بلکه قهقهه ‏زده است. دنیاى تالبوت دنیاى هولوگرافى نیست، دنیاى هپروت و هالوسالارى است. « جهان هولوگرافیک » تالبوت کاریکاتورى از مُثُل افلاطونى همراه با آمیزه‏اى از خرافات است. تنها بخشى از کتاب که حاوى حقایق علمى است، بخشى است که به توضیح هولوگرافى مى ‏پردازد، که البته در این مورد هم تالبوت زیاد موفق نبوده است و خیالات خود را در میان توضیحات علمى جا زده است. تالبوت البته کتاب‏هاى شبه‏ علمى زیادى نوشته است و افسانه‏ پردازى ‏هاى زیادى کرده است، ولى این کتاب از نظر تحمیق مردم، واقعاً سرآمد آن‏هاست. او با نوشتن این کتاب ژانر جدیدى به نام «افسانه شبه‏ علمى» (pseudoscientific fiction) به وجود آورده که کاریکاتورى است از افسانه‏ هاى علمى (science fiction)