چهار اثر از فلورانس اسکاول شین

كتابي كه در ايران از چاپ شصتم فراتر رفته و خوانندگان بسياري را به خود جلب نموده است.نويسنده‌ي آمريكايي اين كتاب، ساليان بسيار در مقام هنرمند (نقاش) و خطيب، نامي بلندآوازه داشت.

 

افراد بي‌شماري در كلاس‌هايش شركت مي‌جستند و از اين طريق، پيام معنويت را به گروهي وسيع مي‌رساند. بزرگ‌ترين راز موفقيتش اين بود كه همواره خودش بود: ساده و صميمي و بي‌تكلف و شوخ‌طبع. هرگز نخواست قراردادي و اديب مآب يا داراي نفوذي تحميلي باشد.

بخشهايي از كتاب:

زندگي، يك بازي است.

بيشتر مردم زندگي را پيكار مي‌انگارند. اما زندگي پيكار نيست، بازي است. زندگي، بازي بزرگ داد و ستد است. زيرا آنچه آدمي بكارد همان را درو خواهد كرد. يعني هر آنچه از آدمي در سخن يا عمل آشكار شود يا بروز كند به خود او باز خواهد گشت؛ و هر چه بدهد بازخواهد گرفت. اگر نفرت بورزد، نفرت به او باز خواهد آمد. و اگر عشق ببخشد، عشق خواهد ستاند. اگر انتقاد كند، از او انتقاد خواهد شد. اگر دروغ بگويد به او دروغ خواهند گفت. و اگر تقلب كند به او حقه خواهند زد. همچنين به ما آموخته‌اند كه قوه‌ي تخيل در بازي زندگي نقشي عمده دارد.

هر آنچه آدمي در خيال خود تصور كند- دير يا زود- در زندگي‌اش نمايان مي‌شود. مردي را مي‌شناسم كه از مرضي معين كه بسيار نادر بود مي‌ترسيد. او آن قدر به آن مرض انديشيد و درباره‌اش مطالعه كرد كه آن بيماري آشكارا بدنش را فراگرفت و مرد. او در واقع، قرباني خيال‌پردازي خود شد.

براي پيروزي در بازي زندگي، بايد نيروي خيالمان را آموزش دهيم. كسي كه به قوه‌ي تخيل خود آموخته باشد كه تنها نيكي را تصور كند و ببيند، خواهد توانست به همه‌ي مرادهاي به حق دلش- خواه سلامت و خواه ثروت و خواه محبت و خواه دوستي و يا هر آرمان بزرگ ديگر - برسد.