سفرنامه شیندلر به خراسان

سفرنامه نویسی یکی از انواع ادبی دلپذیر در نگارش مشاهدات و توصیف آثار و وقایع و ضبط خاطرات و اطلاعات است که مخصوصا پس از گذشت سالهای چند ، فواید آن بیشتر پدیدار می شود و بغیر از لذتی که از خواندن آن بعنوان تفنن و وقت گذرانی به دست می آید ، نکات تاریخی بسیاری در اختیار محققان قرار میدهد که نظیرش از کتب و منابع دیگر بدست نمی آید.

 

در عصر قاجاریه سفرنامه نویسی نشر و گسترش وی‍‍ژه ای پیدا کرد وعده ی زیادی از ماموران دولتی و مسافران صاحب ذوق ،کتابها و رساله ها در شرح منازل سفر و چگونگی ابنیه و آثار و اخلاق و رفتار مردم و طوایف نوشتند که بدون استثناء هر یک حاوی فواید تاریخی و ادبی و جغرافیائی است.

 

یکی از این کتب و منابع ، سفرنامه هوتم شیندلر (General Sir Albert Houtum-Schindler) می باشد. شیندلر که در سال 1255 شمسی (135 سال قبل) از طرف دولت ناصرالدین شاه ، مامور ایجاد خط تلگراف از شاهرود تا مشهد بوده  ، در طول ماموریت خود، اطلاعات مفیدی را درباره ی وضعیت آبادیهای مسیر سفر خود به ثبت و برای ما به یادگار گذاشته است .

 

به جرات می توان گفت که سفرنامه شیندلر ، تنها سند مکتوب مربوط به 135 سال پیش  است که ما میتوانیم  اطلاعاتی  را در خصوص گذشته منطقه کسب نماییم.