ایران نامک

در این کتاب و کتاب‌های دیگر می‌بینم که اقوام هند و اروپایی پس از مهاجرت‌های بزرگ خویش از اوراسیا به اکناف آسیا و اروپا همراه با زبان و فرهنگ و آیین خود سیستم نام‌گذاری جغرافیایی کهن خود را نیز به هر جا که رفتند بردند و برخلاف امروز در هیچ جا با مقاومت و تعصبی متقابل روبه‌رو نشدند. یا مشاهده می‌کنیم که طوایفی از شاخه بالقوه ایرانی آریایی یکی موسوم به ماد و دیگر موسوم به پارس نخست اولی دومی را مقهور و تحت سلطه در آورد و سپس دومی قیام کرد و اولی را زیر اطاعت کشید و در این دو مرحله نام عمومی کشور و امپراتوری این دو طایفه هم‌زبان متفاوت بود یا دیدیم که پس از ضعف حکومت پارس یا هخامنشی، وقتی که آن انسجام لازم در مقابل اسکندر مقدونی وجود نداشت، سرزمین‌های هخامنشی یکی پس از دیگری تسلیم مهاجمان شدند و این امر پس از قتل آخرین شاه هخامنشی به دست دو تن از سردارانش، با چنان سرعتی انجام گرفت که در سال‌های اخیر عده‌ای اصولا منکر حمله اسکندر به ایران شده‌اند و آن را افسانه‌ای می‌پندارند.