تاریخ مشروطه ایران

کتاب تاریخ مشروطه ایران نوشته احمد کسروی در سال ۱۳۱۹ خورشیدی به چاپ رسید[۱]. این نبشته برجسته‌ترین سند نوشته شده درباره رویداد مشروطه و چند و چون آن می‌باشد و حتی در زمانی که نوشته‌های کسروی ممنوع و اندیشه‌اش باطل شمرده می‌شود این نوشتار همچنان آبشخور و گواه پژوهش‌های تاریخی است. این کتاب توسط ایوان سیگل به انگلیسی نیز ترجمه شده است. کسروی انگیزه‌های زیر را برای نگارش این نبشته بر می‌شمرد: کسروی می‌گوید: «سی سال گذشت و یکی از آنان که در جنبش پا در میان داشته بود و یا خود می‌توانست آگاهیهایی گرد آورد به نوشتن آن برنخاست، و من دیدم داستان‌ها از میان می‌رود و در آینده کسی گرد آوردن انها نخواهد توانست. یک جنبشی که در زمان ما رخ داده، اگر ما داستان آن را ننویسیم دیگران چگونه خواهند نوشت؟!...» بررسی رازهای ناکامی جنبش شناساندن قهرمانان راستین و پیشگیری از واژگونه نمایی تاریخ پیشگیری از چسباندن این جنبش به بیگانگان یاداوری کوشش کسانی که در آینده کنار گذارده شدند. پیشگیری از نوشته شدن تاریخ میهن به دست بیگانه و سرانجام درد فراموشی ایرانیان