حقوق بگیران انگلیس در ایران

تاریخ روابط ایران و بریتانیا باز می‌گردد به قرن سیزدهم میلادی مطابق قرن هفتم هجری؛در آن دوران ارغوان شاه نواده هلاکو خان در ایران و ادوارد اول در انگلستان حکومت می‌کردند. 

اولین هیئت نمایندگی ثابت بریتانیا در تهران، در سال ۱۸۲۱ میلادی (۱۲۰۰ خورشیدی) در باغ الچی در تهران مستقر شد. 

 

...سیاست خارجی ایران در عصر قاجار بحرانی ‏ترین مراحل تاریخی خود را تجربه کرد.پیچیدگی نظام بین ‏الملل، انحصار در تقسیم قدرت و رقابت بین دو بازیگر نیرومند وکهنه ‏کاری نظیر روسیه و بریتانیا در شمال و جنوب ایران، شرایط بغرنج و دشواری را برای ‏دیپلماسی ایران فراهم کرده بود. وضع سیاست خارجی ایران در این دوره شباهت بیشتری ‏به فندق در دهانهء گازانبر را داشت که پیوسته از دو جناح متضاد و مخالف تحت فشار بود. 

 

با وجود این که سیاست خارجی ایران به جز دورهء کوتاه صدارت امیرکبیر در عصرقاجار استحکام چندانی نداشت و بر اصول ثابت و از پیش تعیین شده‏ای استوار نبود، اما دقت در رخدادها و توجه در جهت‏ گیری های دیپلماسی ایران، این نتیجه را به دست‏ می‏دهد که ایران در فرایند جهت ‏گیری های تضاد و تفاهم دو دولت نیرومند همچون روسیه‏ و انگلیس و نیز تحت تأثیر شرایط و مقتضیات بین‏ المللی و اوضاع داخلی، از یک سری‏ خطوط کلی در سیاست خارجی خود پیروی می‏کرد که در عمل به منزلهء خط مشی‏ سیاست خارجی ایران در قرن نوزدهم میلادی محسوب می‏شد