زندگینامه رجال و مشاهیر ایران

از 1299 به بعد

به نظر من حتی با در نظر گرفتن تغییراتی که ممکن است زندگی شخصی یا علمی ـ ادبی هر شخص دستخوش آن شود، نوشتن شرح حال مشاهیر معاصر می‌تواند اقدامی مفید برای شناساندن بهتر آنها به مردم و حرکتی مؤثر در عرصه کتاب و کتابخوانی باشد.

ما می‌توانیم شرح حالی از زندگی بزرگان معاصر را منتشر و طی زمان آن را تکمیل کنیم. به نظر من موضوع معاصر بودن یا نبودن منافاتی با نوشتن شرح حال افراد ندارد و تغییرات زندگی آنها هم می‌تواند به شکل تکمله‌ای بر شرح حالشان در آینده منتشر شود.

همچنین یکی از تفاوت‌هایی که میان اهالی قلم شرق و غرب دیده می‌شود، وجود سیره و خاطره‌نویسی در میان غربی‌هاست که چنین کاری مسلماً برای آیندگان خالی از فایده نبوده و سبب انتقال تجربیات به شکل مکتوب به آنها می‌شود. در حالی که همین انتقال تجربه در میان شرقی‌ها بیشتر به صورت شفاهی صورت می‌گیرد و تحریفات و تکذیبات گوناگونی را به دنبال داشته است