عصر فترت در ايران سده‌هاي ميانه

اين كتاب تصويري از روزگار پرآشوب را پيش چشم خواننده قرار مي‌دهد؛ يعني روزگار ميان افول قدرت ايلخانان مغول _ پس از مرگ ابوسعيد بهادرخان _ تا ظهور اميرتيمور گوركان و تسخير ايران به دست او. در اين دوران كه آن را "عصر فَتَرت" ناميده‌اند، بيش از هر دوره ديگري مدعيان حكومت و گردنكشان پيدا شدند و زمانه را به آشوب و جنگ و خونريزي كشيدند، چنان كه مي توان گفت همزمان، بيش از ده‌ها قدرت موازي در ايران حضور داشتند و با هم مي جنگيدند. با مرگ سلطان ايلخاني ابوسعيد در سال 736 هجري قمري ناگهان خلأيي در دولت به وجود آمد. اميران قدرتمند و حاكمان محلي كه تا آن زمان، زير نفوذ دولت ايلخاني اداره مي‌شدند، هر يك خود را مستقل خواندند و گوشه‌اي از ايران پهناور آن زمان را مقر فرمانروايي خويش ساختند. منوچهر پزشك نويسنده اين كتاب پيش از اين ترجمه كتاب "انحطاط و فروپاشي امپراتوري روم" را روانه بازار نشر كرده بود .