تراژدی بولیوی
نویسنده: ریچارد گات
مترجم: یدالله علیزاده
ناشر: دنیای نو
موضوع: تاریخ جهان
قطع: رقعی
نوع جلد: شمیز
سال چاپ: 1388
نوبت چاپ: 2
تعداد صفحات: 152
شابک: 9789648236541
نویسندهی این كتاب ـ ریچارد گات ـ در روز مرگ چهگوارا در ماه اكتبر سال 1967 در "واله گرانده" (یكی از شهرهای بولیوی) حضور داشت. او اولین خبرنگاری بود كه جسد "چهگوارا" را تعیین هویت نمود. نوشتههای او در این اثر دربارهی جریانات سیاسی امریكای لاتین، مبارزات چریكی آن دیار، به ویژه انقلاب كوبا و مبارزات چهگوارا است. وی در پایان خاطرنشان میكند: "ارزیابی ارزش جنگ چریكی در برانگیختن تغییر انقلابی در امریكای لاتین و نقاط دیگر مسألهای است كه در تاریخ نیمهی دوم قرن بیست ریشه دارد. هدف این اثر پایان دادن به این ارزیابی از طریق مجادلات شدید نیست، بلكه تهیهی مواد و مداركی است كه این ارزیابی را هر چه مفیدتر و قاطعتر خواهد ساخت. تا زمانی كه مبارزهی چریكی در ونزوئلا، كلمبیا و گواتمالا ادامه داشته باشد این ارزیابی نمیتواند پایان گیرد. با نگاهی به جنبشهای چریكی روستایی كه بعد از انقلاب كوبا در امریكای لاتین سر برافراشتهاند، به آسانی میتوان به نتیجهای رسید كه ماركس بعد از تجربهی انقلاب 49ـ1848 وسوسه شد كه دربارهی آن بگوید: "به استثنای چند بخش انگشتشمار، اكثر بخشهای سالنامههای انقلاب این عنوان را دارند: "شكست انقلاب". نویسنده عدم موفقیت چریكها را در زمینهی خلق شرایط برای انقلاب، چهار عامل معرفی میكند: 1- مداخلهی ایالات متحده، 2- فقدان وحدت در میان صفوف چپ، 3- فقدان تعهد در افراد چپ، 4- نادیده گرفتن جزئیات شرایط محلی.
مترجم: یدالله علیزاده
ناشر: دنیای نو
موضوع: تاریخ جهان
قطع: رقعی
نوع جلد: شمیز
سال چاپ: 1388
نوبت چاپ: 2
تعداد صفحات: 152
شابک: 9789648236541
نویسندهی این كتاب ـ ریچارد گات ـ در روز مرگ چهگوارا در ماه اكتبر سال 1967 در "واله گرانده" (یكی از شهرهای بولیوی) حضور داشت. او اولین خبرنگاری بود كه جسد "چهگوارا" را تعیین هویت نمود. نوشتههای او در این اثر دربارهی جریانات سیاسی امریكای لاتین، مبارزات چریكی آن دیار، به ویژه انقلاب كوبا و مبارزات چهگوارا است. وی در پایان خاطرنشان میكند: "ارزیابی ارزش جنگ چریكی در برانگیختن تغییر انقلابی در امریكای لاتین و نقاط دیگر مسألهای است كه در تاریخ نیمهی دوم قرن بیست ریشه دارد. هدف این اثر پایان دادن به این ارزیابی از طریق مجادلات شدید نیست، بلكه تهیهی مواد و مداركی است كه این ارزیابی را هر چه مفیدتر و قاطعتر خواهد ساخت. تا زمانی كه مبارزهی چریكی در ونزوئلا، كلمبیا و گواتمالا ادامه داشته باشد این ارزیابی نمیتواند پایان گیرد. با نگاهی به جنبشهای چریكی روستایی كه بعد از انقلاب كوبا در امریكای لاتین سر برافراشتهاند، به آسانی میتوان به نتیجهای رسید كه ماركس بعد از تجربهی انقلاب 49ـ1848 وسوسه شد كه دربارهی آن بگوید: "به استثنای چند بخش انگشتشمار، اكثر بخشهای سالنامههای انقلاب این عنوان را دارند: "شكست انقلاب". نویسنده عدم موفقیت چریكها را در زمینهی خلق شرایط برای انقلاب، چهار عامل معرفی میكند: 1- مداخلهی ایالات متحده، 2- فقدان وحدت در میان صفوف چپ، 3- فقدان تعهد در افراد چپ، 4- نادیده گرفتن جزئیات شرایط محلی.
اشتراک