تاریخ ملل

چگونه هويت ملت‌ها شكل گرفت تاريخ ساخته و پرداختة دولت‌ها نيست، بلكه حضوري فراگير دارد. حضور تاريخ را مي‌توان در شهرهايي كه زندگي مي‌كنيم و در چشم‌اندازهايي كه سير مي‌كنيم به وضوح مشاهده كنيم. مردم در خانه با داستان‌هايي كه اعضاي خانواده نقل مي‌كنند و از طريق رسانه‌ها، قصه‌هاي عاميانه و تلويزيون، از تنديس‌هاي خياباني و يادمان‌هاي جنگ از آثار برجستة معماري و از موزه‌ها و نگارخانه‌ها با تاريخ خودشان آشنا مي‌شوند. تاريخي كه آبشخورش چنين منابعي است به ندرت مورد چون و چرا قرار مي‌گيرد و گاهي در همين حد پذيرفته مي‌شود. البته اين‌گونه تاريخ با تاريخي كه در دانشكده‌هاي غربي مورد كندوكاو قرار مي‌گيرد بسيار متفاوت است. در آن‌جا ذهن آزادانديش، آموزه‌هاي پذيرفته شده را مورد ترديد قرار مي‌دهد، در اصالت منابع چون و چرا مي‌كند، دانسته‌ها را در متن و بستري گسترده به كار مي‌گيرد و در پي تفسير و برداشتي تازه بر مي‌آيد. تاريخ «آكادميك» جهان بارها و بارها نوشته شده است، به ويژه در پنجاه سال اخير كه پيدايش اقتصاد جهاني و درگيري‌هاي ايدئولوژيك پي‌كاوي تاريخ يگانه جهان را به تلاش واقع‌نگرانه تبديل كرده است. كتاب حاضر به نوعي بازتاب‌دهندة دلمشغولي‌هاي زمان كنوني است. نمي‌توان آن را تاريخ جهان ناميد، بلكه گزيده‌اي است از تاريخ ملل با اين هدف كه كندوكاوي از دريافت همگاني از تاريخ در گوشه و كنار دنيا و از تاريخ دانان برجسته ارائه دهد.