جنگ داخلی در آمریکا

جنگ داخلی آمریکا بزرگترین و خونبارترین جنگی است که تا به حال در نیمکره غربی به وقوع پیوسته است . یک جنگ در مقیاسی استثنایی . هیچ واقعه‌ای در تاریخ این کشور به اندازة این رویداد که بین سال‌های 1861 تا 1865 رخ داد ، توجه آمریکایی‌ها را به خود معطوف نکرده است . تقریباً 5/3 میلیون سرباز در دو ارتش خدمت کردند و در حدود ده هزار نبرد ، درگیری ، حمله ، محاصره و عملیات دریایی رخ داد . این جنگ اولین جنگی بود که با مقیاس وسیع و با سلاح‌های عصر صنعتی انجام می‌شد ، جنگ داخلی آمریکا مصادف بود با تولید مسلسل ، تفنگ خودکار ، تفنگ دوربین‌دار و رزمناوهای زره‌پوش ، به علاوه یک زیردریایی که عملاً یک کشتی دشمن را غرق کرد . راه‌آهن برای نخستین بار نقشی اصلی در جنگ ایفا کرد ، زیرا قطارها در حالی که تلگراف ارتباط سریع را میسر کرده بود ، سربازان و تجهیزات را حمل می‌کردند . دیگر نوآوری‌ها عبارت بودند از : استفاده از بالون برای هدایت آتش توپخانه و بهبود تکنیک‌های جنگ سنگر به سنگر . علاوه بر این بیشتر جذابیت جنگ داخلی در نتیجة وقوف به این نکته است که این جنگ در تاریخ آمریکا واقعه‌ای بسیار مهم بوده است . در واقع سرنوشت ایالات متحده در قلب این نبرد قرار داشت . جنگ بین ایالت‌های شمالی به رهبری آبراهام لینکلن از حزب جمهوری خواه و یازده ایالت جنوبی تحت فرمانروایی رئیس‌جمهور جفرسون دیویس که طرفدار برده داری و تجزیه ایالات متحده بودند در آمریکا رخ داد. ايالات شمالي كه اكثرا داراي زمين‌های كوچك و رو به صنعتی شدن بودند، خواهان احيای حقوق بردگان سياه‌پوست بودند اما ايالات جنوبی كه مزرعه‌داران بزرگی بودند، براي كشت و زرع به شدت متكی به بردگان بودند. این جنگ ها پس از 4 سال و با بیش از 600 هزار نفر کشته با پیروزی ایالت‌های شمالی به پایان رسید. مهمترين نتيجه جنگ الغاي برده‌داری بود.